Idcollege-welzijn.jouwweb.nl

Pikler: "eigen tempo"

Emmi Pikler, een kinderarts van Hongaarse komaf, werd in 1902 in Wenen geboren. Ze werd aan het kinderziekenhuis van de Universiteit van Wenen tot kinderarts opgeleid door professor Von Pirquet en door de kinderchirurg Salzer. Zij was ervan overtuigd dat een kind zich beter ontwikkelt als het de kans krijgt zijn eigen fouten te maken en ontdekkingen te doen. Als we ieder probleem voor het kind oplossen staan we mentale groei juist in de weg. Ze had groot vertrouwen in de aangeboren krachten en mogelijkheden van kinderen. Bovendien had ze een diep respect voor het eigen ritme van ieder kind en was de balans tussen tijd waarin het kind één op één verzorgd wordt en tijd waarin het kind zelfstandig zijn gang kan gaan voor haar heilig. 

 

 

Veilig en geliefd

Pikler stelt dat een kind zich alleen vrij kan ontwikkelen en zelfstandig kan spelen als het zich veilig en geliefd voelt. Bij kleine kinderen creëren we die veiligheid door intensief en bewust contact te hebben op de momenten dat we ze verschonen of voeden. De manier waarop we een kind aanraken en toespreken bepaalt of het zich geborgen voelt. We noemen het kind bij de naam en kondigen aan wat we gaan doen. Door aandachtig te communiceren kan er al heel vroeg een dialoog ontstaan. Het kind is bij ons geen passief wezen dat verzorgd moet worden, maar een actieve deelnemer die contact maakt.

 

Eigen tempo

Een andere leidende gedachte van Pikler is dat een kind de vrijheid moet krijgen om in zijn eigen tempo te leren bewegen en spelen. Bij ons krijgen kinderen de mogelijkheid en ruimte om met geduld en doorzettingsvermogen volgende stappen aan te gaan of moeilijkheden te overwinnen. Dat legt de basis voor een gezonde dosis zelfvertrouwen. We bieden afwisselend en interessant speelgoed in een veilige ruimte die uitdaagt tot beweging, ontdekking en het verleggen van grenzen.



Respect

Emmi Pikler´s benadering kenmerkt zich door twee principes: respect voor de behoefte aan een stabiele persoonlijke band en respect voor de zelfstandige activiteiten van het kind. Vanuit deze principes ontstaat een derde: de noodzaak om het leven van het kind zinvol te organiseren. Er is een tijd voor rust en slaap. Een tijd van wakker zijn in contact met de leidster die hem verzorgt. En een tijd om zelf actief bezig te zijn. Deze verschillende tijden worden zo georganiseerd dat het kind er optimaal van kan profiteren.